මසුරු අලියා

මසුරු අලියා

පුරාතනයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ දවස, බෝසතාණන් වහන්සේ මසුරු අලියෙකුගේ ආත්ම භාවයක් ගත්තා. ඒ අලියා, රජුගේ ඇත්ගහියේ සිටි ඉතා බලවත්, මහත් ශරීරයකින් යුතු අලියෙකි. ඔහුට 'දුම්මල' යන නම තැබූයේ, ඔහුගේ ශරීරය දුම්මල ගසක් මෙන් මහත් වූ හෙයිනි. දුම්මල අලියා, සියලු ඇතුන් අතරින් මහත් වූ බලැත්තෙකු වූයේය. ඔහුගේ දළ යුගල, අහස උසට නැගුණේය. ඔහුගේ කම්මුල්, පර්වත මුදුන් මෙන් උස් විය. ඔහුගේ සිරුර, වළාකුළු මෙන් ඝන විය. ඔහුගේ කන්, අති විශාල වූයේය. ඔහුගේ පාද, කඳුලැස් මෙන් ස්ථිර වූයේය.

නමුත්, දුම්මල අලියාගේ මනසෙහි පැවතියේ මසුරුකම නම් වූ මහා දුගුණය. ඔහු තමාට ලැබෙන ආහාර, ජලය, සහ සෙවන පවා අන් කිසිවෙකුට නොදෙන්නට අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටියේය. ඇත්ගහියේ සිටි අනෙකුත් අලින්ට, සෙසු සතුන්ට ඔහු කිසි කලෙකත් කරුණාව දැක්වූයේ නැත. ඔහු තමාගේ බලයෙන්, තමාගේ විශාල ශරීරයෙන් අන් අයට හිරිහැර කළේය. ඔහු තමාට ලැබෙන මිටි ආහාර, ඉදුණු පලතුරු, සහ සුවඳැති කොළ තණ සියල්ල තමාටම පමණක් ගෙන, යම් තැනක සඟවා තබා, රාත්‍රියේදී හෝ තනියෙන් සිටින විට අනුභව කළේය.

"මේ සියල්ල මගේය!" ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය. "මගේ ශක්තියෙන්, මගේ බලයෙන් මම මේවා ලබා ගත්තෙමි. අන් අයට කුමක් දීමටද? ඔවුන්ටත් ඔවුන්ගේ ආහාර ලැබේවි."

දිනක්, බරණැස් නුවරට මහත් වර්ෂාවක් ඇද හැළුණේය. ගංගා, ඇළ, දොළ සියල්ල පිරී ගියේය. ඇත්ගහය අසල වූ විශාල අඹ ගසක්, එම වර්ෂාවට ඔරොත්තු නොදී, මුල් සමග ගැලවී ගංගාවට පතිත විය. එම ගස ගංගාධාරයේ පාවෙමින්, මුහුද කරා ගසාගෙන යාමට පටන් ගත්තේය.

ගස මත, බොහෝ සතුන් අනාථව සිටියහ. කැලෑවේ සිටි කුඩා සතුන්, කුරුල්ලන්, සහ ගස්වැල් මත ජීවත් වූ වන සතුන්, ගස සමග ගසාගෙන යාමට පටන් ගත්හ. ඔවුන් අතර, යම් බඹර කණ්ඩායමක් ද සිටියහ. එම බඹර කණ්ඩායමේ නායකයා, ඉතා ඥානවන්ත, ධර්මිෂ්ඨ බඹරෙකි.

ගස ගසාගෙන යන විට, බඹර නායකයා සියලු බඹරයන්ට රැස්වන්නට අණ දුන්නේය.

"පින්වත් සහෝදර බඹරයෙනි, අප දැන් ඉතා අසීරු තත්වයකට පත්ව සිටිමු. අපගේ නිවස, අපගේ ජීවන මාර්ගය, ගංගාවට පතිත වී අපව කොතනට ගෙන යනු දැයි නොදනී. අපට දැන් එකමුතුව කටයුතු කළ යුතුය."

ඔවුන් ගසාගෙන යන විට, දුම්මල අලියා, ගඟ අසල තණ කමින් සිටියේය. හදිසියේම, ඔහු ගස සමග ගසාගෙන එන සතුන් පිරිස දුටුවේය. ඔහු සතුන්ගේ දුක්ඛිත තත්වය දුටුවද, ඔහු තුළ කිසිදු දයානුකම්පාවක් ඇති නොවීය.

"ම්ම්ම්... කජ්ජක් නැහැ," ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය. "ඒ සියල්ල මගේ ගඟට ගසාගෙන යන්නේ නම්, මට කුමක්ද? මට මේ තණ ටික හොඳට කන්න පුළුවන්."

ඒ අතර, ගස මත සිටි බඹර නායකයා, දුම්මල අලියා දුටුවේය. ඔහු දුම්මල අලියාගේ මසුරුකම ගැන දැන සිටියේය. ඔහු දුම්මල අලියා වෙත ළඟා වී, ඔහුට මෙසේ කීවේය.

"මහත් වූ අලියාණෙනි, අපි ඉතා අසීරු තත්වයක සිටිමු. අපට උදව්වක් කරන්න. අපට මේ ගසෙන් බැසීමට යම් මාර්ගයක් පෙන්වා දෙන්න."

දුම්මල අලියා, බඹර නායකයාගේ ඉල්ලීම අසා, කිසිදු ගැලවීමක් නොදුන්නේය.

"ඔබලාගේ ප්‍රශ්නය මගේ ප්‍රශ්නයක් නොවේ. මම මාගේ ආහාර සොයා ගන්නා ආකාරයටම, ඔබලාත් ඔබලාගේ මාර්ගය සොයා ගන්න. මට ඔබලාට උදව් කිරීමට කිසිදු අවශ්‍යතාවක් නැත."

බඹර නායකයා, දුම්මල අලියාගේ පිළිතුරෙන් කලකිරීමට පත් වූයේය. එහෙත් ඔහු සිය ධෛර්යය නොතැවුල් කළේය. ඔහු සියලු බඹරයන්ට මෙසේ කීවේය.

"නොබියව සිටින්න. අපට අපගේම ශක්තියෙන්, අපගේම ධෛර්යයයෙන් ගැලවිය හැකි. මේ අලියාගේ මසුරුකම, ඔහුගේ ශරීරය මෙන් මහා ය. එහෙත්, අපගේ එකමුතුකම, අපගේ ධෛර්යය ඊටත් වඩා මහත් ය."

එතැන් සිට, බඹර නායකයාගේ මගපෙන්වීම යටතේ, බඹර කණ්ඩායම සිය ශක්තිය එක් කළේය. ඔවුන් සියලු දෙනා එක්ව, ගස මත සිටි අනෙකුත් සතුන්ට උදව් කළහ. කුඩා කුරුල්ලන්ට, ගස් යට සැඟව සිටි සතුන්ට, ඔවුන් ගසෙන් බැසීමට උපකාර කළහ. ඔවුන් අලියාට උපකාර නොකළද, ඔවුන් අනෙකුත් අසරණයන්ට උපකාර කළහ.

බඹරයන්, සිය අතිශය කුඩා ශරීරය හා සසඳන කල, අතිශය බලවත් වූ දුම්මල අලියාගේ ඇස්වලට, ඔහුට කරදරයක් නොවීය. එහෙත්, බඹර නායකයා, දුම්මල අලියාගේ මසුරුකම තවත් වැඩි කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු සියලු බඹරයන්ට, දුම්මල අලියාගේ ශරීරයේ, ඔහුට වේදනාවක් දැනෙන තැනක, දෂ්ඨ කරන ලෙස අණ දුන්නේය.

බඹරයෝ, සිය නායකයාගේ අණට කීකරු වූහ. ඔවුන් සියල්ලෝම එක්ව, දුම්මල අලියාගේ මුඛය, කන්, සහ ශරීරයේ මෘදු තැන්වල දෂ්ඨ කළහ. වේදනාවෙන්, දුම්මල අලියා කෑගැසුවේය. ඔහු පැන දිව්වේය. ඔහු තමාගේ බලයෙන්, තමාගේ ශරීරයෙන්, මේ වේදනාවෙන් මිදීමට උත්සාහ කළේය. එහෙත්, බඹරයන්ගේ දෂ්ඨ කිරීම්, ඔහුගේ බලයට වඩා ශක්තිමත් විය.

"අනේ! මට මේ මොකද වෙන්නේ?" ඔහු කෑගැසුවේය. "මේ මට මොනවාද කරන්නේ? මට මේ වේදනාව දරා ගන්න බැහැ!"

ඔහු අසරණය. ඔහුගේ බලය, ඔහුගේ ශරීරය, ඔහුට කිසිදු සැනසීමක් දුන්නේ නැත. ඔහුට දැනුනේ, තමා කළ මසුරුකම, තමා අනුන් කෙරෙහි දැක්වූ නොකරුණාව, දැන් තමාටම විපාක දෙන බවය.

ඒ අතර, ගස මත සිටි සතුන්, බඹරයන්ගේ උදව්වෙන් ගසෙන් බැස, ආරක්ෂිත ස්ථානයකට පැමිණ සිටියහ. ඔවුන් දුම්මල අලියා දුක් විඳිනු දුටුවද, ඔවුන් තුළ කිසිදු සතුටක් නොවීය. ඔවුන් දුම්මල අලියාගේ වේදනාව ගැන දුක් වූහ.

අවසානයේ, දුම්මල අලියා, වේදනාවෙන් හා කලකිරීමෙන්, ගඟට පැන, සිය ශරීරය සෝදා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. එහෙත්, බඹරයෝ ඔහු පසුපසම ගියහ.

බඹර නායකයා, දුම්මල අලියා වෙත ළඟා වී, ඔහුට මෙසේ කීවේය.

"මහත් වූ අලියාණෙනි, ඔබගේ මසුරුකම, ඔබගේ බලයට වඩා මහත් බව අද ඔබ වටහා ගන්නට ඇත. ඔබ අනුන් කෙරෙහි කරුණාව නොදැක්වූයේ නම්, අද ඔබ මෙවැනි දුකක් විඳින්නේ නැත. අද ඔබ තනිවම මේ දුකට මුහුණ දෙන්නේය. අප අනුන්ට උපකාර කළ නිසා, අප අද ආරක්ෂිතව සිටිමු."

දුම්මල අලියා, බඹර නායකයාගේ වචනවල සත්‍යතාවය වටහා ගත්තේය. ඔහු සිය මසුරුකම ගැන දැඩි ලෙස පසුතැවිලි වූයේය. ඔහු අනාගතයේදී, සියලු සතුන්ට කරුණාවෙන්, ධර්මයෙන් කටයුතු කරන බවට පොරොන්දු විය.

ඔහුගේ පසුතැවිල්ලෙන්, බඹරයෝ ඔහුගේ වේදනාව සමනය කළහ. ඔහුට සැනසීමක් ලැබුණේය. එතැන් සිට, දුම්මල අලියා, සියලු ඇතුන් අතරින් ධර්මිෂ්ඨ, කරුණාවන්ත අලියා බවට පත් විය. ඔහු තමාට ලැබෙන ආහාර, ජලය, සහ සෙවන, අන් අයටත් බෙදා දුන්නේය. ඔහුගේ මසුරුකම, ධර්මයෙන්, කරුණාවෙන් ජය ගත්තේය.

කර්මය අනුව ඵල

මෙම කථාවෙන් අපට පෙනී යන්නේ, අපගේ කර්මය අනුව අපට ඵල ලැබෙන බවය. මසුරුකම, ඊර්ෂ්‍යාව, සහ නොකරුණාව, අපට දුක, වේදනාව, සහ අසරණ බව ගෙන දෙයි. ඊට හාත්පසින්, ධර්මය, කරුණාව, සහ ත්‍යාගශීලී බව, අපට සතුට, සාමය, සහ ආරක්ෂාව ගෙන දෙයි.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේගේ ධර්ම චර්යාව

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, මසුරු අලියාගේ ආත්ම භාවයේදී, උන් වහන්සේගේ තෙජෝ බාරම්ය (ශක්තිය, ධෛර්යය) සහ ඛන්ති බාරම්ය (ඉවසීම, ධෛර්යය) යන බාරම්ය ධර්මයන් පිරීයූහ. උන් වහන්සේ, සිය මසුරුකම, ධර්මය හා කරුණාවෙන් ජය ගෙන, ධර්මිෂ්ඨ මාර්ගයෙහි ගමන් කළහ.